nova
@rubysonev
Acılar umudu buldurur bize,
Bir zırhla büründüm bu çağa karşı.
Susarak büyümüş iki çocuktuk biz, kendisini sevmeyi bilmeyen. Yanımızda biri olmadan sevincimizden utanırdık. Kaç hayat evimizde bizden çok soluk aldı. Sonra harfler girdi yoksulluğumuza. Sonra dünyanın bütün mazlumları.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Nasıl unutuşa dönüşür insan böyle
Güzellik ölümle biter mi hiç
Sen olsan yine bağışlardın
Ben yapamıyorum
İki kişilik yalnızlığım fotoğraflarının önünde
Birisi alıp götürdüğün, öteki bırakıp gittiğin.
Güzelliğin geçici olmadığını senden öğrendim
Emeğin aşktan büyük bir hazine olduğunu senden
Zaman, kâküllerinden doğar topuklarından batardı
Al yeşil soluğum, yarasına döndüğüm, sözümün sâhibi
Sevmenin, dünyayı sevmek olduğunu senden öğrendim.