7/10
2020 2. kitabı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
bir sabah aynaya bakınca şakaklarımda kırlaşmış saçlar gördüm ve yavaş yavaş gençliğime veda ettiğimi anladım. zaten insanların gençlik dediği şey benden gideli çok olmuştu, bu yüzden bu ayrılığı fark etmek canımı çok acıtmadı, çünkü genç olmayı o kadar da sevmemiştim. inatçı duygularım bana bile sessizliklerini korumuşlardı. her yeni gün kusursuz bir sıradanlık içinde başlıyor ve bitiyordu, onu diğer günlerden farklı kılacak hiçbir tuhaflık içermeden, ya da içimde farklı bir şeyler olacağına dair en ufak bir his olmadan.
zaten aradan çok zaman geçti, on beş-on altı yıl, hayır, artık bilmediğinden eminim sevgilim, fakat ben, ah evet, ben her ayrıntıyı tutkuyla hatırlıyorum, senden söz edildiğini ilk defa duyduğum, seni ilk defa gördüğüm günü, hayır, hatta saati bile bugünmüş gibi hatırlıyorum, ve nasıl hatırlamayayım ki, benim için dünya (hayat) ilk o zaman başlamıştı.
sabret sevgilim, sana her şeyi, hepsini en baştan anlattığım için, anlatacağım için, senden rica ediyorum, beni dinleyeceğin bu çeyrek saat yüzünden yorulma, çünkü ben seni bütün bir hayat boyunca sevmekten yorulmadım.
"benim aşık olduğum erkek de hep yolculuğa çıkardı." sana baktım, doğrudan gözbebeklerine bakıyordum. "şimdi, işte şimdi tanıyacak beni!" diye titreyip sarsılmaya başlamıştı içimde ne varsa. fakat sen bana gülümsedin ve teselli etmek istercesine şöyle dedin: "ama yolculuklardan geri dönülür." "evet," diye cevap verdim, "geri dönülür, ama o zaman zaten artık unutulmuştur."
bana gelince, ben artık tanrı'ya inanmıyorum ve ayin istemiyorum, ben yalnızca sana inanıyorum, yalnızca seni seviyorum ve yalnızca sende biraz daha yaşamaya devam etmek istiyorum.