dilara k
@ruhukelimeler
hayat bir düştür/uyanmak bizi öldürür
Dünya kederli bir ev hâliydi bana kalırsa. Göğüste derin bir ıstırap hissettiren cinsten.
Reklam
Bir amacım ya da bir fikrim yoktu, yoğun karanlıkta öylece yürüyordum. Nereye ulaşacağımı bilmiyordum. Çünkü ondan sonra, onun kanlar içinde kalmış iri gözlerini gördükten sonra karanlık ve sonsuz gece yaşamımı baştanbaşa sarmıştı. Yürüyordum. Çünkü evimi aydınlatan o iki göz sonsuza dek kapanmış ve benim için artık bir yere ulaşmanın ya da ulaşmamanın bir önemi kalmamıştı.
Zaten kaldı ki diğer ölülerden uzak olmalıydı. Ne de olsa yaşarken diğer insanlardan uzak durmuştu.
Ruhum, önceki yaşamımda onun ruhuyla aynı evrende gibiydi.
Reklam