Rukiye Endes
@rukiye_endes
45 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kim bilebilirdi? Kitapta ara ara geçen üzücü cümlelerin sonuna eklenen bu basit soru. Kim bilebilirdi? Zenginliğin ardından sefil hayata geçişinden sonra Fugui kadar acı yaşamış biri, yaşadığımız sürece hayatın devam ettiğine ve zaman geçtikçe üzüntüleri atlatmanın kolaylaştığına dair var olan gerçeği gün yüzüne çıkarttı. Yokluğun ve acının hangi boyutlara ulaşabileceğini yoğun hissettirdi.
Olayı yaşayanların o anki psikolojilerine çok değinmeden akıcı bir sadelikle durumu aktarıp değerlendirmeyi okuyucuya bırakan bir kitaptı. Yer yer içim parçalandı, yer yer ‘oh be sonunda yüzleri gülecek’ diye düşündüm. Her gülücüğün ardından hızlı ve uzun bir acının onları beklediğini kim bilebilirdi?
Okurken bazen şunu düşündüm; onca şeyi yaşayıp, sevdiklerinin ölümüne, üzüntüsüne sebep olanlara merhamet göstermek iyi insan olmak mı yoksa ezilmişlikten acını bile savunamamak mı? Buna henüz cevabım yok.
Fugui, eşi, çocukları ve diğer yakınlarının savaşlarını okuyoruz kitapta. Herkesin savaşı da barışı da ayrılıyor ve en sonunda bir noktada buluşuyor. O nokta sıfır noktası değil, daha ileride, bilinmezlikte ve sonsuzlukta bir nokta. Kim bilir belki de hepimiz bir gün orada buluşuruz.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Harriet… Ahh Harriet…Dünyadasın ve ayaklarının altındaki toprak, bastığın her yer her an altından çekiliyor. Tutunmaya çalıştıkça daha çok sürüklenip yara bere içinde kalıyorsun. Ve sonra bu açık yaralarla beraber dolaşıyor yine benzer açık yaralara sahip insanlarla tanışıyor bazense bu kırık dökük dünyana yarası başından belli olan bir can daha katıyorsun. Eksik mi? Eksik diyemeyiz buna kanımca. Yaralı diyebildim en fazla. Bu kitap başı sonundan belli olan hikayelerin kurbanı olmanın sonuçlarını gösterdi bana bir kez daha. Sınırsız bir kendiliğinde olan kadın Harriet, sıradan ve olağan bir hayat sürmek isteyen aşık Oskar ve kendindeki yaraların nedenini bilmeyen küçük kız Yana’nın hikayelerini, daha doğrusu küçük kesitlerle anılarını okuyoruz. Birkaç yok oluş hikayesi görüyoruz. Bazıları ani ve hızlı yok oluşlar, bazılarıysa uzayan uzadıkça anlamlandırılmaya çalışan yavaş, belirsiz sonlar. Güzeldi…
Yazar, kitabında kaygı ve alışkanlık döngülerini 3 aşamada iyileştirmek üzerine odaklanmış. Alışkanlığı veya olumsuz hislerimizi uyandıran durumlar için; haritalandırma, gözlemleme ve rahatsızlık duyduğumuz eylemin veya durumun sonucundan daha cazip bir ödül belirlemek üzerinde yoğunlaşıyor. Kitap bana biraz fazlaca tekrara düşülmüş ve uzun anlatılmış hissi verdi. Dolayısıyla yer yer sıkıldığım oldu. Genel anlamda düşüncelerimi destekler nitelikte olması ve kanıta dayalı çözümlere yoğunlaşması bazı şimşekler çaktırdı. Örneğin; huzursuz hissettiğimizde bunun nedenine değil, hissettiğimiz duyguya odaklanmak bile kolay atlatmamıza olanak sağlıyor( gözlem ve gözlemci etkisi ). Hatta rahatsız olunan duygunun gözünün içine bakmak gerektiği gibi hafifletici bir anlam çıkardım. Hafifletici ama ilk başlarda da bir o kadar gerici.
Aralarda hastalarının hikayelerine yer vermiş olması farklı bir deneyim sunmamı sağladı.
Kitabı okumama vesile olan tüm olasılıklara bin teşekkür!
Son derece kötü geçen bir günün içinde, orta yerinde, kitabevi gezeyim de kafam dağılsın dediğim noktada... belki de benim için yeni hayatımın ilk günü sayılabilecek yoğunlukta bir günde, hiçbir şeyden habersiz sakin ve zarifçe bulunduğun rafta, çok uzaktan beni çağıran, okumam için göz kırpan kitap oldun. Sadelikle, doğallıkla, kolayca, olduğun gibi öyle güzel aldım ki senin verdiğin mesajı...bu kitapla belki de en doğru zamanda yollarımın kesişmesini sağlayan tüm rastlantılara çok teşekkür. Gerek alıntılarımın uzunluğu gerekse çokluğuyla bütün kitabı yazasım geldi, hiç bitmesin istedim. Öylesine iştahlı ve soluksuzca ama aynı zamanda sindirerek okudum ki... okuduğunuzda sıradanlığın güzelliğinde kaybolacağınız, kalbinizi hatırlayacağınız, düşüneceğiniz, uygulamaya çalışacağınız ve en önemlisi belki de ihtiyacınız olan kırılmayı yaşayıp yepyeni, capcanlı, taptaze bir akışa başlayacağınız ümidi ve isteğiyle...
