@rumcumm
Kaçtım kendimden, kendime varmak için.
İnanmadığı, bilmediği şeyler için kavga eden ve ölen insanların olduğu bir dünyada, büyük sözlerin ardına saklanıp kuş avlar gibi kölelerini avlayanları sevmiyorum.
Reklam
İnandığım yolda kaybolabilirim.. Bu ne yolun suçudur ne de inanmanın.. Kaybolmak bizim elimizi hayatın hiçbir yerinde bırakmadı.. Bak bu da bahardır.
İnsan nasibini aradığı sırada, nasibi de insanı arar. Derken hiç umulmadık yerde kavuşurlar; insanı yoksunluktan nasibi korur, nasibi mahrumiyetten insanı korur.
Çıkmalı..Çıkıp gitmeli..Kimseyle göz göze gelmeden, baş önde uzaklaşmalı buradan. Ama nereye? İnsan bazen sığamıyor ki hiçbir yere..
zaman geçtikçe belleğimiz hayatımızda olan insanları terk ediyor. hatırlanan yalnızca bir an, bir dokunuş, bir bakış, bir şarkı, bir koku olmaya başlıyor; bir türlü terk edemediğimiz bir anı dükkânı gibi.