Bir akşam vakti; birden düşeceğim aklına.
O akşam yediğin yemeği çok sevdiğimi hatırlayacaksın önce
Sonra, hiç beraber en sevdiğimiz yemekleri yiyemediğimiz gelicek aklına,
Sebebi sensin.
Ay’ın güneşi yolcu ettiği bir vakitte yine
Yolda yürürken evine, bir yerde bir ses duyucaksın, benim sesime benzeyen.
Bir tabela görüceksin belki de ismim yazan
Bir plaka, baş harflerimiz yan yana
Sonra kulaklığında ki müzik değişicek
Onda beni hatırlayacaksın
Bu düşünceler içinde dalgınca yürürken caddede
Sana dikkat et deyişlerim gelıcek aklına, hızlıca geçiceksin caddeyi.
Suratında buruk bir gülümseme, seni sevdiğimden emin olmanın verdiği gülümseme ama yanında beni kendi ellerinle itmenin verdiği burukluk.
Sonra sinirleneceksin kendine,o lanet gururuna.
Gelemeyişine, dönemeyişine…
Aklına bir bir düşüceğim o karanlıkta
Aydınlığın olduğumu anladığında.
Ben ikimizi aydınlığa kavuşturmak isterken
Beni de karanlığınla boğduğunu anladığında
Düşeceğim aklına.
İşte o zaman, aç o şarkıyı
Ben dinliyor olacağım.