Zamanla hayat aynı yöne akmıyor، aksine birbirlerinin üstünden geçiyorlar. Zamanı durdurmanın bir yolu yok, ne zaman buna yeltensem şimdinin duvarına çarpıyorum.
Belki Doğu 'yum ben. Batı 'nın sesleridir işittiklerim, onlar kovalıyordur beni belki içimdeki diğer ben, belki hiçbiri ya da hepsi...
Belki de evham yapıyorum, belki o seslere kulak tıkamasam kendim olacağım. Ya da sanki her an hakikate doğru yürüyorum. Ama her halükârda yağmalandığımı hissediyorum.