Rumeysa Alarçın Kasımay
@rumm
Güneşi üşütmeden, ateşi uyutmadan
Şurada bişiyler yazıyorum, yani yazıyordum, sanırım: @birressaminkaleminden
İngilizce Öğretmeni
Boğaziçi Üniversitesi
43 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Rumeysa Alarçın Kasımay
, bir kitap okuduPuan vermedi·125 syf.·
9 günde okudu
·Okunma: 18 Nisan 2026 00:00
·2026 22. kitabı
Before I start, I want to express that I didn't read this book in paperback but listened to it in its original language from Storytel. Tbh I was kind of disappointed with this book, because my expectations were different and way higher. I already know a great deal about ADHD, or so it seems, since I haven't learned much new about this situation from this book. It's probably great for people who don't know anything about ADHD, it was fun, relatable, and the narrators (people reading the book out loud in the app) were great. It was engaging and all, but l expected something totally different, so it didn't captivate me as I thought it would. But it's still a good read and was fairly enjoyable
Bu kitabı Storytel üzerinden dinledim, paperback olarak okumuş olmayı ve kitaplığımda bulundurmayı isterdim. Okurken ister istemez katil olduğunu bildiğiniz bu insanla bağ kuruyorsunuz, ona acıyor, hedefine ulaşmasını istiyorsunuz. Bundan hemen önce Bir Kedi, Bir Adam, Bir Ölüm'ü okumuştum Livaneli'den, ve oradaki yaşlı bakan için de aynı şeyleri hissetmiştim. İnsan acizliği/acziyeti ve acısının kişi üzerinde tuhaf bir etkisi var, yaşlı ve acı içinde, benliğini kaybetmekle yüz yüze gelmiş bir karaktere kin tutmakta zorlanıyorsunuz. Bu kitap aynı zamanda insan hatırlamadığı bir şeyden mesul tutulabilir mi şeklindeki felsefi soruyu da düşündürdü bana. Durmadan değişiyoruz, ve benlik dediğimiz şeyi kendimizle ilgili inançlarımız, o inançları da anılarımız ve anılarımızı da hafızamız içinde tutup koruyor. Hafıza elden gidip anılar ulaşılamaz hale geldiğinde biz hala aynı insan olur muyuz sahiden?
