Rumeysa Alarçın Kasımay

Rumeysa Alarçın Kasımay
Güneşi üşütmeden, ateşi uyutmadan Şurada bişiyler yazıyorum, yani yazıyordum, sanırım: @birressaminkaleminden
Ama hayatta kalmak, düştüğümüz dikenli bahçede kanayarak dolaşmak değil mi zaten?
Reklam
Beyin zaten kalbin arzularına hakikat muamelesi yapar biliyorsunuz.
Bir deli aklına ne kadar güvenmeliyse işte o kadar güveniyordum, yani bütün kalbimle. Akıl, sahibini kendini kaybetme pahasına koruyordu. Onun kadar özverilisi zor bulunurdu.
Hayat dediğin neydi ki zaten? Bitecek diye korktuğun kısıtlı vakti bozuk para gibi harcama telaşı.
Canın nereden yanıyorsa kıyametin orada kopuyor.
Reklam