Rumeysa Alarçın Kasımay
@rumm
Güneşi üşütmeden, ateşi uyutmadan
Şurada bişiyler yazıyorum, yani yazıyordum, sanırım: @birressaminkaleminden
İngilizce Öğretmeni
Boğaziçi Üniversitesi
43 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Before I start, I want to express that I didn't read this book in paperback but listened to it in its original language from Storytel. Tbh I was kind of disappointed with this book, because my expectations were different and way higher. I already know a great deal about ADHD, or so it seems, since I haven't learned much new about this situation from this book. It's probably great for people who don't know anything about ADHD, it was fun, relatable, and the narrators (people reading the book out loud in the app) were great. It was engaging and all, but l expected something totally different, so it didn't captivate me as I thought it would. But it's still a good read and was fairly enjoyable
Reklam
Bu kitabı Storytel üzerinden dinledim, paperback olarak okumuş olmayı ve kitaplığımda bulundurmayı isterdim. Okurken ister istemez katil olduğunu bildiğiniz bu insanla bağ kuruyorsunuz, ona acıyor, hedefine ulaşmasını istiyorsunuz. Bundan hemen önce Bir Kedi, Bir Adam, Bir Ölüm'ü okumuştum Livaneli'den, ve oradaki yaşlı bakan için de aynı şeyleri hissetmiştim. İnsan acizliği/acziyeti ve acısının kişi üzerinde tuhaf bir etkisi var, yaşlı ve acı içinde, benliğini kaybetmekle yüz yüze gelmiş bir karaktere kin tutmakta zorlanıyorsunuz. Bu kitap aynı zamanda insan hatırlamadığı bir şeyden mesul tutulabilir mi şeklindeki felsefi soruyu da düşündürdü bana. Durmadan değişiyoruz, ve benlik dediğimiz şeyi kendimizle ilgili inançlarımız, o inançları da anılarımız ve anılarımızı da hafızamız içinde tutup koruyor. Hafıza elden gidip anılar ulaşılamaz hale geldiğinde biz hala aynı insan olur muyuz sahiden?
Yazarın Saklı Bahçeler Haritası'ndan sonra okuduğum ikinci kitabı. Storytel'den dinledim, aynı hanımefendi seslendirmiş iki kitabı da, o da mükemmel bir iş çıkartmış.
Ana karakterimiz
Biz biliyoruz da mı yaşıyoruz Osman?İnsan ve Duygular
Isminden ötürü ilk duyduğumdan beri beni cezbeden, dolayısıyla son kişi alışverişimde listeme eklediğim bir kitaptı Bu Hikaye Senden Uzun Osman. Yazarın dili çok samimi, günlük dilde kullandığımız ifadelere ve devrik cümlelere bolca yer veriyor. Bu yüzden bir kitap okuyordan çok yazarın düşünce akışını takip ediyormuşum gibi hissettirdi. Zaten öykü, bir kadının eski sevgilisine yazdığı mektuplar gibi görünse de aslında bir internal monologue: yazarın kendi kendine konuşması, konuştukça kendi yaralarını sarması, düşe kalka, bir adım ileri iki adım geri, çok gerçekçi bir şekilde iyileşmesini anlatıyor. Kendini iyileştirilmesini. Aslında tek oturuşta bitecek bir kitap, ancak ben bir türlü elime alamadığım için 3-4 günde bitirdim. Sonunda biraz ağlamış ve ana karakterin geçirdiği onca character development dan sonra "yaa ne kadar tatlı bir çiftlermiş, keşke ayrılmasalarmış D':" şeklinde iç geçirmiş olabilirim, affedin.
Başka feminist yazarları etkileyen bir esermiş kitap, Kadıköy Kütüphaneden bilmem kaç kitabın arasından seçip almıştım, iyi ki almışım. 15 yaşına kadar varlıklı ve privileged bir ailenin kızı olarak bir tür cam kürenin içinde büyüyen, edebiyattan öğrendiği romantik bir şekilde dişiliğini ataerkil sisteme göre tanımlayan, ancak o sistemin çarklarının nasıl döndüğünü bilmeyen bir genç kızın dış dünyanın gerçekliğiyle tanışması ve kadına dönüşmesinin öyküsü. Içinde çok fazla halk hikâyesi ve mitolojik öykülere gönderme var, Kırmızı Başlıklı Kız, Mavi Sakal, Bay Tilki, Mısır yaratılış miti Isis-Osiris-Horus bunlardan bazıları. Sonu biraz ters köşe yapan bir kitap, ve muhtemelen son chapterın arkasındaki mitolojik öyküye referansı bilmeyen [başka bir okurun (
Vox Nihili) incelemesi olmasa ben de bilmiyordum] insanlara biraz ters gelebilecek bir eser. Okurken kendi kadınlığa geçiş sürecimi, dişiliğimi ve karşı cinsle ilişkilerimizi sorgulamama sebep olan enfes bir kitaptı benim için. Verdiği referansların ışığında olayları anlamlandırmak için biraz araştırma yapmak gerekebiliyor, bu benim kitapta hoşuma giden durumlardan biriydi. Büyülü gerçekçilik akımından etkilendiği söylenmiş diye hatırlıyorum, ve bir Márquez kitabı kadar olmasa da Philip dayının evi ve oyuncak dükkanının, orada geçen olayların efsunlu bir tarafı vardı. Bazı kısımlar kan dondurucuydu benim için, dükkandaki saat, (spoiler alert) çekmecedeki el, ve maymun kuklaları gibi. Uzun süredir edebiyat donanımı böyle sıkı bir yazardan bir eser okumamıştım, su gibi gitti.
Reklam