Tohumlar halinde bulunan istidatlar musibetlerle yeşerir ve güzelleşmeye başlar.Keçi,cesaretinden değil ,korkusunun tetiklediği güçle kurda saldırabilmektedir.
Algıda bütünleme nimeti bahşedilen insanoğlu,gider de yaşadığı musibeti parçalarına,atomlarına,organlarına,detaylarına ayırmaya çalışarak,çekilebilecek basit bir kederi,kaldıramayacağı büyüklüklere ulaştırır.
Arabanın farı,vadideki karanlığın belki de milyonda birini aydınlatır ama arabanın ilerlemesi için bu yeterlidir.İlerlemek için bütün vadiyi aydınlatmaya çalışmak yerine,yalnız arabanın önündeki karanlıkla uğraşmak elbette daha ekonomik ve daha etkilidr. Kederinin yalnızca ilerlemeye vesile olacak kısmını çözmeye çalışan insan ,ihtiyaç duyduğu gücün önceden kendisine verilmiş olduğunu fark edecektir.