Kölelik güzeldi aslında; sahipleriniz merhametli ve adaletliyse ve siz kölelik dışında bir şey bilmiyor köleliği olağan bir durum olarak biliyorsanız. Başka türlüsünü bilmiyorsanız. Batı Sahili Yıllıkları:Marifetler, Sesler, Güçler. Marifetler'de hürriyete doğru bir yolculuğa çıkıyorsunuz. Sesler'de Hürriyet'e giden yolları anlıyor ve Güçlerde'de Hürriyet'in tam manasını bir köle olan Gavir'in yaşadıklarıyla görüyorsunuz. Birinci kitaptan üçüncü kitaba doğru yol alırken heyecan, akıcılık, merak... hepsi daha da artıyor. Bana göre serinin en güzel en iyi kitabı: GÜÇLER. Ah Gavir! Tıpkı Simyacı'nın Santiago'su gibi o da kitabın sonunda varacağı yere varmış oluyor. Öyle bir serüven yaşıyor ki bittiğinde, kitabın son sayfasını okuduğunuzda sizde kazanmış hissediyorsunuz. Aferin sana Gavir! diyorsunuz. Ursula kadar fanrastik öğeleri, kitabın vereceği mesajın önüne koymayan başka bir yazar tanımıyorum. Gavir geleceği görebiliyor, geçmişi her detayıyla hatırlayabiliyor ve muhteşem bir hafızaya sahip. Ancak bu üstün yetiler ona macerasında destek olmuyor sadece yoldaş oluyor. Başkahraman olan Gavir'de hatalar yapabiliyor, isyan ediyor, öğüt alıyor, kendini sorguluyor.. Acı çekiyor evet ama tebessümde edebileceği şeyler yaşıyor. Bunları size birebir aksettiriyor. Ursula'nın kitaplarında takındığı bu tavrı seviyorum. Daha önce Ursula okumamışsanız, Yerdeniz serisinden önce batı sahili yıllıklarıyla başlamanızı tavsiye ederim.