runazyeb
@runazyeb
150 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Bundan böyle kendi kendisiyle hiçbir alıp vereceği olmamasını, huzura kavuşmayı, ölüp gitmeyi yürekten arzuluyordu.
Reklam
Düşünde gördüğü şakıyan kuş ölmüştü artık. Gönlündeki kuş ölmüştü.
… Bu insanların hayatlarına verdikleri öneme, sevinç ve korkuları coşkularıyla yaşamalarına, o bitip tükenmeyen sevdalanmalarındaki ürkek ama tatlı mutluluğa imreniyordu.
İçinde öyle bir his vardı ki, yaşamını değersizlik ve anlamsızlıkla geçirmişti; elinde canlı bir şey, öyle hoşuna gidecek ya da alıkonulmaya değer bir şey kalmamıştı.
… yüreğinde ölümü, göğsünde yılgınlığı hissetti, oturdu ağacın altında ve bir şeylerin öldüğünü, sararıp solduğunu ve bitip tükendiği hissetti.
Reklam