zeynep sude
@rurulia
Şu anda okuduğu kitaplar
"Bana cesedin üzerinde bırakılmış mesajı veriyor. Bu da başka türlü bir not...Diyor ki, Beni yakalayabiliyorsanız yakalayın ama bunu yapamazsınız. Çünkü ben size göre fazla zekiyim."
"Bir çift ayakkabı sana nasıl oldu da böyle bir mesaj verdi" Rodriguez çok sinirlenmişti. Gurney, sakin bir tavrla cevap verdi-hatırladığı kadarıyla-
her zaman öfkeye karşı tepkisi bu olmuştu.
" Yalnız başlarına benim için hiçbir anlam ifade etmezlerdi. Ama diğer garip ayrıntılara eklendiğinde ve büyük resme bakıldığında, ortaya özenle hazırlanmış bir oyun çıkıyor."
"Hâlâ görmüyorsun, değil mi?"
"Neyi görmüyorum?"
"Beynin cinayet, suç, kan, canavarlar, yalancılar ve psikopatlarla öyle dolmuş ki, başka hiçbir șeye yer kalmamış."
Ben koştum karların arasında.
Aptallar, bakın yukarıya, aşağıya.
Nereye gittiğimi sorup durun.
Dünyanın pislikleri olan siz,
Benim doğuşumu izleyeceksiniz:
İntikam geri geldi dünyaya
Sebebi, yas tutan çocuklarda.
Tüm yalnız insanlarda.
İyi dedektiflerin yaptığı şey-bilincini kullanmadan, tümdengelim ve tümevarım arasında bir süre ileri geri dans etmekti. Burada ne görüyorum ve bu bilgiler nasıl bir olay sırası öneriyor? Eğer bu senaryo doğruysa ne tür kanıtlar bulmam gerekiyor ve bunları nerede aramam gerekiyor?
Hayatınızdaki kötü șeyler için suçladığınız insanların listesini çıkarın. Onlara ne kadar sinirlenirseniz, o kadar iyi. İsimlerini yazın. Kendi masumiyetinize ne kadar inanırsanız, o kadar iyi. Onların yaptığı șeyi ve sizin nasıl kırıldığınızı yazın. Sonra kendinize, kapıyı nasıl açtığınızı sorun. Eğer aklınıza ilk gelen, bu egzersizin ne kadar saçma olduğu ise, bunu reddetmeye neden bu kadar istekli olduğunuzu sorun. Unutmayın, bu yaptığımızın amacı, suçları her neyse o insanları bağışlamak değil. Onlar bağışlama yetkiniz yok. Bağışlamak Tanrı'nın
işidir, sizin değil. Sizin işiniz yalnızca bir soru sormak: ' Ben kapıyı nasıl açtım?'