“Doygun bir yaşam, başkalarıyla sıkı ilişkiler kurmayı, onların yakınlığını, ilgisini, temasını gerektirir; benliğin ve dünyanın emsalsiz bir zenginliğini ancak bu yolla idrak edebilirsiniz çünkü. Samimiyetleri, arkadaşlara beraber barınabilecekleri bir ev olur; öyle ki, şunu diyebiliriz: arkadaşsız kalan bir ruh yoksul düşer, yalnızlığın ümitsizliğine batar.”