Hareket sevinç verir; ilkin ışığa ne kadar yakınsan o kadar iyi; ikincisi her yeni adımda henüz ne kadar az şey yaptığını ve önünde daha ne çok şen yolun uzandığını görürsün... işte bu hakiki yaşama adımını atan kişi her zaman bilir ve geriye dönüp baktığında şuna inanır ki ne kadar yavaş da olsa ışığa yaklaşmaktadır ve yönünü bulur, bu yöndeki hareketin yaşamın kendisi olduğunu düşünür.
Tolstoy bir süre edebiyattan uzaklaşarak din ve felsefe yazılarına verir kendisini. İtiraflarım, O Halde Ne Yapmalıyız? gibi eserleri bu dönemde kaleme alır. Kreutzer Sonat, Şeytan, Peder Sergi, Diriliş, Karanlığın Gücü, Canlı Ceset gibi eserlerinde, ailesiyle ilişkilerini bozan, mal varlığından feragat etmesine, ardından ölümüne kadar varacak bir dönüşümün izlerini görmek mümkündür.