Kadınlar için, başkalarına muhtaç olmak zaten yeterince kaygı verir; küçük de olsa düşkırıklığı ve terk edilmekse özellikle acı vericidir. Başkalarına muhtaç olmak, sonra da onlar tarafından umursanmamak, unutulmak, yok sayılmak hiç kolay değildir. Başkalarına muhtaç olmak kadını incinebilir bir durumda bırakır. ligi görmemek ve düşkırıklığına uğramak kendisinin değersiz olduğu yolundaki yanlış inancını desteklediğinden, daha da fazla acı verir.
Kadın kendisinin saygıya değer olduğu duygusuna yeniden kavuşunca, zorlayıcı olma eğilimi de azalır; saygıyı kazanmasına gerek yoktur;
gevşeyebilir, daha az verip daha çok alabilir. Buna layıktır.
Kadın üzüntülü, heyecanlı, kafası karışık, bitkin ya da umutsuz olduğunda bir arkadaşa bir yoldaşa ihtiyaç duyar. Yalnız olmadığını hissetmek ister. Sevgi ve saygı arar.
Kadınlar desteklenip sevdiklerini hissettiklerinde güçlenerek harekete hazır olurlar. Kadın bir ilişkide sevilip değer gördüğünü hissetmezse, giderek daha çok sorumluluk duymaya zorlanır ve çok fazla vermekten bitkin düşer. Buna karşılık, kendisine değer verilip saygı gördüğünü hissederse tatmin olur ve daha fazla verir.