"Zaten burada en gücendirici olan ne biliyor musun? Yalan söylemeleri değil; yalanı her zaman affedebilir insan; yalan sevimli bir şeydir; çünkü insanı doğruya götürür. Hayır tatsız olan şey yalan söyleyip bir de kendi yalanlarına tapıyor olmaları."
Uzanıp çekti üzerine yorganı. Zaten hastalıklı ve bağlantısız olan düşünceleri iyice birbirine karışmaya başlamıştı ve çok geçmeden hafif ve tatlı bir uyku kapladı onu.
Alacakaranlıkta korkunç bir çığlıkla uyandı. Tanrım, neydi bu çığlık! Böyle doğal olmayan sesler, böyle bir uluma, haykırış, gıcırtı, gözyaşı, itiş kakış ve küfürü asla duymamış görmemişti. Böyle bir vahşiliği, böyle bir deliliği hayal bile edemezdi.