Hiç anlamam bir anne/baba çocuğunu neden küçümser. Kendinden, kendi canından olan bir parça nasıl küçümsenebilir? Nasıl yetersiz görülebilir? Bu aslında kendi içinde yetemediklerinden midir? Ama çocuk bunu nasıl anlayabilir? Çocuk yalnızca yetersizlik hissiyle boğuşur. Hayatı boyunca böyle ilişkilere saplanma ihtimali de artar hem. Onay bekler ama asla onay alamayacağı insanlara tutulur. Çünkü bildiği ilişki şekli budur. Alıştığı yol budur.
Nikahta kim kimin ayağına basacak hadisesi, bu evlilikte kimin kimden korkacağını belirleyeceği için önemli. Kimin kimden korkacağı belirlenmiş ortamlarda disiplin vardır. Bizim disiplin anlayışımız bu.
Ölümün avcı olduğu bu dünyada küçük veya büyük kararlar yoktur. Ölümün kaçınılmazlığı ile yüzyüze olduğumuzun bilinci içinde verdiğimiz kararlarımız vardır.