"Ey dağların, denizlerin öbür tarafındaki insanlar, siz ki mavi göğün altında yaşıyorsunuz, savaş neyinize gerek? Ben toprağım, bana bakın. Ben her biriniz için aynıyım ve siz de benim gözümde eşitsiniz. Benim için önemli olan sizin sözleriniz değildir. Ben sizin dostluğunuza muhtacım, çalışmanıza, beni işlemenize! Saban izine bir çekirdek, bir tohum tanesi atın, size yüz katını vereyim. Evler kurun, temel olayım. Üreyin, çoğalın, hepinize güzel bir barınak olayım. Derinim, yükseğim, büyüğüm, ucum bucağı da yok... Hepinize yeterim ben..."