Özetle, sâlik iki temel görevle karşı karşıyadır: (1) Fena, mevcut halini çözmek, yani parçalanma; ve (2) beka, yani yeniden bütünleşme. Fenâ bilinen Benliğin ölüp gitmesine işaret eder. Beka ise kozmik Ben'de ye niden doğuş demektir. Fenâ, entelektten, 'Ben'den kur tulmak anlamına gelir; Bekâ ise tamamlanmış kişiliğin sırlarını ortaya çıkararak yeniden "Ben" olma sürecini ifade eder.
İnsanı insan yapan onun başka insanlarla kurmuş olduğu yakınlıktır. Başka canlılar başkalarıyla olduklarında sürü olurken, insan yoldaş veya kalpdaş olur.