Şiddet, doğru bildiğimiz şeylerin bir çırpıda (bir görüntüde mi demeliyim?) yok sayılması, ayaklar altına alınması ve sıklıkla yapıldığı üzere tarumar edilmesidir. Ekranlardan ve gazete sayfalarından bize yansıyan asıl şiddet, vahşetin sıradanlaştırılmasıdır. Bize yakın bir zamana dek tiksinti veren, midemizi kaldıran şeyler, sıradan hale getirilerek seyirlik nesneler oluverirler. Bunun gibi, insan yaşantısının mahrem alanları da dönüştürülür ve umuma açılırken yapılan şey, zihinlerimizin altüst edilişinden başka bir şey değildir. Şiddet mahremiyetin yok edilmesidir.
Asri zamanlar insanı tarihsizleştirdi. İnsan belleği hiçbir zamanda olmadığı kadar unutuşla sakatlandı. Dirilerin ölülerle birlikte yaşadığı şehirler zaman şuurundan ve gönül coğrafyalarından silindi. Müslüman saati tekledi.