GÜNLÜK
Atay’ın okuduğum 3. eseri aslında. Buna eser demek de çok doğru olmaz sanırım. Hayatta iken tutmuş olduğu günlüğü ölümünden sonra kitap haline getirilmiş. Bu güzel esere başlamadan önce çok merak ettiğim Oğuz Atay'ın hayatı hakkında bilgiler bulacağımı düşünüyordum. Ancak okuduktan sonra içerik olarak çoğunlukla eserleri hakkında “Oyunlarla Yaşayanlar ”hakkında bilgiler olduğunu gördüm. Yazar yazdığı her anı not etmiş günlüğüne, yaptığı değişiklikleri “Günlük” eserinde de detaylı olarak işlemiş. Kişisel olarak ise daha çok Oğuz Atay'ın düşünceleri çıkıyor karşımıza, toplumsal eleştiriler yapıyor yazar ve kendine göre çözüm önerileri getirmeye çalışıyor. Hastalık sürecinde gittiği Londra'da hastanede yazdığı bölümler hem etkiliyor hem hüzünlendiriyor okuyucuyu. İçine kapanık bir kişiliğe sahip olmasına neden olan kendi tabiriyle ilk tuttuğu günlük notunda “Canım, insanlardan kaçış yolunu günlük tutmakta bulmuş” sözüyle ifade ediyor. Oğuz Atay'ın bu güzel kitabı tüm eserleri gibi okunması gerekiyor. Yazara ve eserlerine bir hak teslimi olarak gereken değerin verilmesi gerekiyor. Erken yaşta kaybettiğimiz bir yazar olmasına rağmen yazdığı nadide eserlerle her daim içimizde yaşıyor . Emeğine kalemine sağlık üstad.
KEYİFLİ OKUMALAR
ALINTILARIM
“İnsanlar acıklı sözler dinlemek istemiyorlar. Onları üzmek çok zor: kitabı suratınıza kapatıveriyorlar; sıkışıp kalıyorsunuz sayfaların arasında.”s.18
"Hikmet 'sevgi' ile kurtulacağını sanmış. Fakat her zaman 'silahına ilk davranan' karşısındaki olmuş."s.72
"Akıl büyük bir diktatör aslında"s72
"Sessiz faziletlerin heykeli dikilmiyor."s78
Belki de unutmak esastır. Öğrenmek, kendini tanımak mutsuzluktur.s90
“Fakat bizde insana da devlete de güvenmeye gelmez; pahalıya mal olur sonra.”S.100
“Ben ne zaman canım sıkıldığı için
