... insanlar bana yaklaşmaya çalışıyorlardı fakat ben onların hepsini tutkulu bir direnişle geri çeviriyordum. Senden uzaktayken mutlu, halimden memnun yaşamak istemiyordum. Kendi kendimi acılardan ve yalnızlıktan oluşma, karanlık bir dünyaya gömmüştüm...Neredeyse sokağa bile çıkmıyordum. Matemdeydim ve matem tutmak istiyordum, seni görmekten yoksun oluşuma, kendimi mahkum ettiğim bütün öteki yoksunlukların esrikliğini ekliyordum. Yalnız başıma evde oturuyordum, saatlerce, günlerce.
Sonraki günlerde neler olduğunu, kendimi güçsüz bir çocuk gibi onların güçlü iradeleri karşısında nasıl savunmaya çalıştığımı sana anlatamam. Gerçek sırrımı ele veremezdim. Bu yüzden karşı koyuşum, sadece inatçılık ve kötülük diye algılandı. Artık kimse benimle konuşmuyordu ve her şey benden gizli yapılıyordu.