Sabri Dervişoğlu
@sabri73
Kaybetmekten korktuğun herşeyi serbest bırak.
Şu anda okuduğu kitap
En büyük zorluk kurumların içinde değil kafa yapılarındaydı: küreselleşmenin potansiyel faydalarını sağlamak için, çevre konusunu önemsemek, fakirlerin de kendilerini etkileyen kararlarla ilgili söz sahibi olmalarını sağlamak, demokrasiyi ve adil ticareti geliştirmek gerekir. Sorun şu ki bu kuruluşlar( IMF, Dünya Bankası,DTÖ) , sorumlu oldukları kişilerin kafa yapılarını yansıtıyorlar.Tipik bir merkez bankası başkanı güne, enflasyon istatistikleri konusunda endişelenerek başlar, yoksulluk istatistikleri konusunda değil; ticaret bakanı ihracat rakamları konusunda endişelenir, kirlilik endeksi konusunda değil.
Yoksulluk çevrenin tahrip edilmesine yol açabilir, çevrenin tahrip olmasıda yoksulluğu arttırabilir. Nepal gibi ısınma ve enerji kaynakları az , fakir ülkelerde yaşayan halk, ormanları yok etmek zorunda kalır, ağaçları ve çalıları keserek ısınma ve yiyecek için yakıt temin eder; bu, toprak erozyonuna neden olur o da daha çok fakirleşmeye yol açar.
küreselleşmenin fayda ve zararları
Zengin ülkeler ile fakir ülkeler arasında büyüyen uçurum üçüncü dünyada gittikçe artan sayıda insanı korkunç bir yoksulluğa itiyor ve günde 1 dolardan az parayla geçinmek zorunda bırakıyor. Yirminci yüzyılın son on yılında defalarca tekrar edilen yoksulluğu AZALTMA vaatlerine karşın , yoksulluk içinde yaşayan insanların gerçek sayısı neredeyse 100 milyon arttı.Bu gerçekleşirken dünyanın toplam geliri yılda ortalama % 2,5 arttı.
Ama şirketler bir vakum içinde değiller. Kendini olanlardan izole edemeyecek hisse sahipleri ve yöneticileri var . Eğer çevre kirleniyorsa ,iklim değişiklikleri artıyorsa onlarda ,aileleri, çocukları ve torunları da bundan etkilenecek.
