Kitaplar sayesinde dertlerinden uzaklaşabilen bu dünyadan kaçmayı başarabilen ve kitaplar sayesinde binlerce hayat yaşayabilen kahve aşığı kendi halinde yaşayan bir garip kız.
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi ingilizce öğretmenliği öğrencisi
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“Ben kendimle o kadar kolay barışamıyorum. O zaman dediklerimi, hareketlerimi, tavırlarımı, ifadelerimi hatırlamak, ki aylar geçti, bana tarifsiz acı veriyor. Sizden işittiğim gayet usturuplu azarı asla unutmayacağım: ‘Daha beyefendice davranmış olsaydınız.’ Sözleriniz bunlardı. Bana nasıl işkence ettiler, bilemezsiniz, hayal bile edemezsiniz... yine de itiraf ederim, haklı olduklarını kabul etmem biraz zaman aldı.”
“Bu bana umut etmeyi öğretti,” dedi Darcy; “daha önce kendime umut etme izni vermiyordum. Bana karşı kesin, dönüşü olmayan bir biçimde karalı olsaydınız bunu Lady Catherine’e açıkça, içtenlikle söyleyeceğinizi bilecek kadar iyi tanıyordum sizi.”
“Bana teşekkür edecekseniz,” diye cevapladı Darcy, “sadece sizin adınıza olsun. Sizi mutlu etme arzusunun beni harekete geçiren başka sebeplere güç kattığını inkar etmeye çalışmayacağım. Ama aileniz bana hiçbir şey borçlu değil. Onlara ne kadar saygı duysam da sadece sizi düşündüm.” Elizabeth tek kelime edemeyecek kadar utanmıştı. Kısa bir sessizlikten sonra yol arkadaşı sözlerine devam etti: “Benimle oyun oynamayacak kadar naziksiniz. Eğer duygularınız hâlâ geçen Nisan’daki gibiyse, bana bunu hemen söyleyin. Benim duygularım ve dileklerim değişmedi, ama tek bir sözünüz beni bu konuda ilelebet susturacaktır.”