“Üzüntü kronikleşen akut bir yaralanmadır, asla tümüyle geçmez. Onunla yaşamayı öğrenirsin. Bazen tedavi arar, yarayla nasıl başa çıkacağını, bunu telafi etmek için etrafındaki dokuları nasıl güçlendireceğini öğrenirsin. Fakat başlangıçta, henüz tazeyken, her şey onu daha da kötüleştiriyormuş gibi gelir. İşte o zaman, henüz bitmeyen bir travmayı yeniden yaşarsın.”
“Ve gerçek şu ki belki beni kaybetmek senin için önemli değildir. Hızlıca iyileşecek, hatta iz bırakmayacak sığ bir yaradır belki ama benim kalbimdeki delik asla iyileşmeyecek.”