sanki şehir bile bazı şeylere kırgındı içinde yaşananlarla sokaklarında ölenlerle denizlerinde boğulanlarla dört duvar arasında acı çekenleriyle şehit çok kırgındı en az benim kadar
bu evin her yerinde hatıralarımız oturuyordu ismini anmaktan korktuğum hatıralar... aslında bakarsanız benim için balkonun soğuğu bile bir hatıraydı üşüme hissi bile öyleydi... hayatım soğuğun da sıcağın da kötüyü hatırlattığı bir hatıralar bütünüydü
belki çocukluğum onu asla unutmamamı yaşadığımız her acıyı hatırlamamı istiyordu ama kalbimi İlk günkü gibi yoran acıları unutmaya çalışmaktan başka çarem yoktu