Elif Sakarya

Yavaş yavaş, can çekişen bir ağaç gövdesine rutubetin yavaş yavaş sızması, onu doldurup çürütmesi gibi, dünya ve miskinlik de Siddhartha'nın ruhuna yavaş yavaş sızmış, onu doldurup ağırlaştırmış, onu yorgun düşürmüş, onu gözünden uyku akar duruma sokmuştu.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Öğrendiklerinin bazısı kendisinde kalmış, ama zamanla birer birer varlığının derinliklerine gömülerek üzerleri toz toprakla örtülmüştü.
"Ben de senin gibiyim.Sen de sevmiyorsun, yoksa bir sanat olarak sevgiyle nasıl uğraşabilirsin?Bizim gibiler belki sevemez.Çocuk insanlar yapabilir bunu; bu, onların gizidir"
Oysa dünya kitabını ve kendi varlığımın kitabını okumak isteyen ben ne yaptım, önceden varsaydığım bir anlam uğruna işaretleri ve harfleri hor gördüm, görüngüler dünyasına yanılsama, dedim; kendi gözümü ve kendi dilimi nasılsa var olmuş değersiz nesneler saydım. Olamaz böyle şey, geride kaldi bu, artık uyandım, gerçekten uyandım ve ancak bugün açtım dünyaya gözlerimi.
Ben'imi parçalara ayırmak, kabuklarından birer birer soyup almak, bilinmedik özünde tüm kabukların çekirdeğini, Atman'ı , yaşamı, Tanrısal'ı o en son nesneyi ele geçirmek istiyordum.Ama bunu yaparken kendi kendimden oldum.