Elif Sakarya
@sadecelf
Sanki bütün bu insanlar, yaşamanın, şu yeryüzünün kalıcı olması için verilen kurbanlardan birini daha uğurluyorlardı.
Reklam
Hepsinin yüzünde de ölümü anmanın, ölüme en yakın olmanın perişanlığı gizliydi..
'Alacakaranlık, dost bildiği her şeyi içine almıştı. Çocuklar, sevgili göllerini bırakıp gidiyorlardı. Göl, orada, o puslu gökyüzünün altında, çocuk yüreklerine su serpeleyen bir yaşama denizi olara kalıyordu. Herkes evine dönüyordu çünkü.'
...gerilerde bir yalnızlık ağacı buluyordu. Sonra sisler çoğalıyor; perde perde bir laciverdin ardında yitiyordu düşündükleri
Bizi yalnız dağlar temizler, yalnız dağlar."
Reklam