Melike Sağdıç
@sadmelike
İstanbul
91 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Bu yüzyılın en iyi kitabıEdebiyat
Kitabı çok beğendim buraya nasıl anlatacağımı bilmiyorum. İçimdekileri tam olarak yansıtamayacağım ama lütfen okuyun. Bir an önce okuyun. Kitabın adını ilk gördüğümde çok ilgimi çekmişti Başka Türlü Bir Yaşamın Özlemi bir duygu olarak oturmuştu içime. Biraz inceleyince hemen gidip kitabı sipariş ettim. İyi ki etmişim
Yazara büyük bir hayranlık duydum. Zekasına hayran kaldım. Cümlelerine hayran kaldım. Kalemine hayran kaldım. Yaşı çok genç ama her şeyi okumuş her şeyi araştırmış sanki. Ama gidip kendini yazmış kendi penceresinden anlatmış her şeyi.
Kitabın psikolojik tespitleri şaşırtıcıydı. Kadın psikolojisi, erkek psikolojisi, kitle psikolojisi, yalnızlık, çürüme, yorgunluk... Yazar her şeyi anlatmış. Her şeyden bahsetmiş. İnsanları ne ara bu kadar fazla gözlemledi nasıl bu kadar genç yaşta böyle tespitlere vardı anlamak çok zor. Hayranlık duymamak elde değil.
Kurgusu da mükemmel bir kitaptı. Her sayfanın içine gömüldüm. Kullanılan imgeler o kadar yerindeydi ki kitabın büyüsü sizi hemen içine çekiyor. O karakterlerden biri oluyorsunuz. Hikmete bayıldım. Hayatını anlattığı bölümde kendimden geçtim. Kitabın sonunda Hikmet için ağlayışıma hala şaşırıyorum.
Anlatım teknikleri çok özgündü. Başka hiçbir yerde görmediğim betimlemeler gördüm. Karakterlerin düşünceleri hem aşırı karamsar hem de aşırı sıcaktı. Garip bir duyguyla sürüklendim kitabın içinde. Kalemine aklına sağlık 
Gürkan Can Kaya
Ben kendimi oynamayı bırakamadım, kendim olamıyorum. Yaşıyorum, dedi Tolga, ama yaşadığımı yalnızca izleyenler söyleyebilir. Bana kalırsa yalnızca bir seyirciyim – kendime bile.
Tek cümlede nasıl anlatabilirsin bunu...Edebiyat
Kapalı gözlerinin ardındaki karanlıkta, acabalar denizinde savruluyorken ve boşanırken yaşlar gözlerinden, titreyen parmağının ardındaki tetiği çekti – Başka türlü yaşayabilirdim olan son düşüncesi ve hıçkırıkların arasından dökülen son nefesi silah sesiyle beraber odanın içinde donuklaşarak asılı kaldı...
Ölümden hiç bu kadar korkmamıştımEdebiyat
Ölüm geliyordu, ölümün sesini işitiyordu yaşamak isteyen kulakları. Ölümün
nefesini hissediyordu yaşamak isteyen teni. Ve en kötüsü; yıllardır yaşamdan ölüme çevrilen gözleri, şimdi ölümden yaşama çevrilmişlerdi. Şimdi en baştan yaşasaydım… Her şeyi bambaşka yapabilseydim… Ne yapabilirdim? Yapardım bir şeyler, yeter ki tekrardan yaşayayım. Ölüme saatler kala dakikalar ne kadar acıtıyormuş insanı. Başka türlü yaşamalıydım. Başka türlü olabilirdi. Neden
böyle yaşadım, neden böyle ölüyorum? Başka türlü de ölebilirdim… Hızlanan nefesiyle beraber düşünceleri de hızlandı. Kalbi küt küt atıyordu ve tüyleri diken dikendi. Gözleri yaşların arasından parlak bir maviye bürünmüştü, yaşamın pınarına dalmak istiyorlardı – karşılarında ölümün karanlığını görmelerine rağmen…
Reklam