suna

Seni, sen giderken gelen yağmurlara emanet ettim. O çok sevdiğin kır çiçeklerine, vazgeçerek sonbahardan. Seni taze ilk baharlara emanet ettim. Seni çıkmaz sokaklardan uzun yollara. Karanlıktan, aydınlığa emanet ettim. Derinlerden bulutlara, siyahlardan beyazlara emanet ettim. Tüm yazgıları silip ellerimle, seni başka bir kadere emanet ettim. Seni kendimden sakınıp, bir başka kalbe emanet ettim. Seni bir felaketten esirgeyip, bir umuda emanet ettim.
Reklam
Oysa ne kadar sakin bu sokaklar ve bu kent ne kadar dingin görünüyor bana şimdi gökyüzü Gidenler nerde kaldılar, özledim gülüşlerini bir kenti güzelleştiren yalnız onlardı sanki onlardı çocuklara ve aşka ölesiye bağlanan kadınları güzelleştiren herhalde onlardı ' Tükürsem cinayet sayılır' diyordu birisi tükürsek cinayet sayılıyor artık ama nerde kaldılar, özledim gülüşlerini onların
Çok tuhaftı! Ağlayamadım, ama ruhum paramparça olmuştu.
Mutlu da olsa kederli de olsa hatıra dediğin şey hep acıtır.
Reklam