Musa Aydoğar
@saegle
Bazen olduğum yerde dönüyor gibi görünürsem bilin ki bu doğaldır, zira o ve ben daima birbirimizin etrafında dönüp durduk
Tüm bunlar kulağa zor gelebilir. Ama inanın bana, gerçekte ne kadar zor olduğunu tahmin bile edemezsiniz.
Dışarıdan bakıldığında lavtayı elimde gelişigüzel, kayıtsızca tutuyordum. Fakat yüreğimde ona parmaklarım bembeyaz kesilecek denli yapışmıştım
"Başlamadan önce bir şey diyeyim. Geçmişte hikayeler anlattım, sözcüklerle tablolar çizdim, ağır yalanları ve daha da ağır gerçekleri dile getirdim. Bir keresinde kör bir adama renklerin şarkısını söyledim. Yedi saat çaldım ama emeğime değdi. Sonunda onları görebildiğini söyledi;yeşiliyle, kırmızısıyla, sarısıyla. Sanırım o bile bundan daha kolaydı. Yani sadece sözcükleri kullanarak o kadını anlamanı sağlamaya çalışmaktan. Onu hiç görmedin, sesini hiç duynadın. Bilemezsin. "
bastAlıntı
Aynı şekilde Bast son zamanlarda yeni bir korku öğrenmişti. Bir yıl öncesine kadar aklı başında bir adamın olmayı umabileceği kadar korkusuzdu, fakat artık sessizlikten korkuyordu. Hareket eden ve gürültü çıkaran şeylerin yokluğunun yarattığı sıradan sessizlikten değil. Bast kimi zaman görünmez bir örtü gibi ustasının etrafında toplanan derin, bitkin sessizlikten korkuyordu.