Musa Aydoğar
@saegle
Derken kalabalığın uğultusu arasında neşe dolu bir kahkaha yükseldi. Bu kahkahayı nerede duysam tanırdım. Denna'ya ait olduğunu adım gibi biliyordum.
Yüzüme bir tebessüm yayıldığını hissederek arkama döndüm. Zaten hep böyle oluyor gibiydi. Denna'yı ancak ümidimi yitirdikten sonra bulabiliyordum.
"Sonsuzu sonsuz kez bölseniz bile kalan parçalar hala sonsuz büyüklükte olur, " dedi Uresh o tuhaf Lanett aksanıyla. "Ama sonsuz olmayan bir sayıyı sonsuz kez bölerseniz elde edeceğiniz sayılar sonsuz küçüklükte olmaz. Sonsuz küçüklükte olmamalarına rağmen sonsuz sayıda oldukları için hepsini toplarsanız toplamları sonsuz çıkar. Bu da her sayının aslında sonsuz olduğu anlamına gelir. "
Bu yüzden sonuçsuz arayışımı sürdürdüm. Dünyanın geri kalanının neye inandığı önemli değildi. Ben gerçeği biliyordum ve asla kolay vazgeçen biri olmamıştım.
İyi mahallelerde gezintiye çıkmak güzeldi. Aradığınız bir kitabı tam da beklediğiniz yerde bulmak çok hoştu. Kolaydı. Huzur vericiydi. Çabuktu.
Fakat kötü mahalleler tam anlamıyla büyüleyiciydi. Oralardaki kitaplar tozlu ve eskiydi. İçlerinden birinin kapağını açtığınız zaman asırlardır hiçbir gözün görmediği sözcüklerle karşılaşabilirdiniz. Oralardaki döküntülerin arasında hazineler gizliydi.