Dilgeş
Şiirlerim karanlığın altında ışıksızlığa alışıyorlar
Birde o yasaklı alfabenin harflerini görün
Baş kaldırışlarını
Nasıl da aydınlığa doğru koştuklarını görün
Beraber yürüyoruz patikalarda
Çantamda bir parça tandır ekmeği
Ayaklarımda beş beden büyük ve yırtık bir ayakabı
Toprak ayaklarımdan öpüyor
Rüzgâr peşimden koşuyor...
Dilgeş
Soğuk ve karlı bir kış vakti
Takvimin yaprağına kör
Saatin akrebine yabancı olduğum güneşsiz ve gölgesiz bir kahpeliğin boynuma dolandığı bir gündü
Hogir
"Xwalê Dilgeş ben senin cesaretinin bir örneğiyim bu kavgada"
"Gök Turgut'un ve şairlerindir"
Dağlar senin ve Bawer'in dir
Acılar bizimdir
Yokluk ve ölümler
Ax Ezîzê dilêmin şarapnel parçaları emen çocuk
Kalbim acıların yetim evladıdır
Dilgeş
Tarihi bilmem
Vakitsiz
Yorgun
Ve kimsesiz bir gecenin en karanlık vaktinde
Düşüncelerime ortak olmuştu
Allah'ın verdiğiyle yetin dedi
Bir baba
Sessizlik sarmıştı soğuk ve karanlık odamı
Bedenimin bir yerlerinde bir şeylerin felç olduğunu hissediyordum...