Şahan S
@sahhhans
2 okur puanı
Mayıs 2026 tarihinde katıldı
Puan vermedi
le guin’in okuduğum ilk kitabıydı. fantastik evrenler ve bilimkurguya ilgisi olan biri olarak adını yıllardır büyük övgülerle duyuyordum. sürgün gezegeni’ni okuduktan sonra bu övgüleri çok daha iyi anladım. yıllar içinde körelen okuma alışkanlığımı yeniden kazanmak için nispeten kısa bir kitap olduğu düşüncesiyle özellikle bunu seçmiştim. kitapla ilgili hislerim de büyük ölçüde bu kısalık etrafında şekilleniyor.
öncelikle le guin’in, böylesine özgün bir dünyayı, birbirine karşı önyargılarla dolu farklı halkları ve teknolojik olarak çok daha gelişmiş olmalarına rağmen gezegene yabancı kaldıkları için giderek çaresizleşen ve yok olan yabansoyluları bu kadar az sayfaya sığdırabilmesine hayran kaldım. ancak beni en çok etkileyen şey, tüm bu savaş ve çatışma atmosferinin ortasında, iki farklı halktan gelen iki gencin birbirine duyduğu aidiyeti ve sevgiyi son derece sahici hissettirebilmesiydi.
yine de kitabı okurken ve bitirdikten sonra sürekli şunu düşündüm: keşke bu dünyada daha uzun süre kalabilseydim. belki yüzlerce sayfa, hatta birkaç kitap boyunca bu evreni okumayı isterdim. hikaye bittiğinde gerçekten yarım kalmış bir his bıraktı ve tadı damağımda kaldı. belki de bu yüzden kitaba dair tek sitemim, fazla kısa olması.
uzun lafın kısası, le guin’in anlatımını da sürgün gezegeni’ni de çok sevdim.
Reklam