Neden yetmez insana bir insan?Duygu ve Düşünce
"Hayatta asıl önemli şey, istediğini almak değildir; aldıktan sonra da onu hâlâ istemektir."
Şu zamanda hızla tüketilmeyen ve kıymeti bilinen nedir diye sorsam size, eminim birçoğunuz bu soruya cevap vermekte zorlanır. Sahi ne kadar sürüyor yeni aldığınız bir eşyaya doyum süreniz? Ne kadar zaman içerisinde heyecanınızı kaybedip bıkıyorsunuz? Peki, ne kadar zaman sonra yenisini almak için fırsat kolluyor, hayaller kuruyorsunuz?
Tabii ki konumuz burada eşyalar ve onlara bağlılık değil. Konumuz insanlar. Çabuk tüketilen ancak bir eşya kadar değer verilen ve daha haftasını, ayını, yılını doldurmada gözden düşürülen, önceliğini kaybeden insanlar. Evet, günümüzde ilişkiler yoğun yaşanıyor ama çabuk sonlanıyor.
Reklam
Bu kimin cenazesi böyle? Her yerden dalga dalga insanlar geliyor. Omzuma dokunan her bir el, bana senin yokluğunu mu hatırlatıyor? Anlam veremiyorum gözümden akan yaşlara. Duymak istemiyorum dudaklardan dökülen o basmakalıp cümlelere. Lütfen biri beni sarsın ve anlatsın gerçekleri. Bu kimin cenazesi? Karşımda duran, siyahlara bürünmüş bunca insan kim? Eline kına yakan bir gelin nasıl ağlıyorsa, onlar da öyle ağlıyor için için. Lütfen biri dur desin bu saçmalığa ya da beni alıp çıkarsınlar aydınlığa.
Bir yanım kalmak istiyor aslında; eğilip saçımı okşayan kadının fısıltısını duymak istiyor bir yanım ise sadece kaçmak... "Bu bir oyunsa artık son bulsun," diyor içimden bir ses.
Burası iyice doldu, birazdan taşacak sanki. Üzerimden gelip geçenlerin gözlerini bana diktiğini seziyorum. Onlar neden ağlıyor? Neden? Biri "yazık oldu" diyor, bir başkası "hak etti" diye mırıldanıyor. Ama kime diyorlar, bilmiyorum.
Ağıtlar yükselmeye başladı . Peçeteler ellerde, gözyaşlarına yetişmeye çalışıyor. Herkesin elindeki o su şişeleri ya öylece duruyor ya da boğazlardan zorla geçiyor. Sahi... Bu kimin cenazesi böyle?
İbrahim...
Kafesteyim.Kuş da değilim üstelik o fazla masum kaçar.Sahi neyim ben İbrahim? Nemsiz bir toprak,kurumuş çeşme,kokan ceset... hangi kefeye sığdırayim kendimi İbrahim? Ben bu garip zamanda kime sığınayım ki sen bile bir Havva'da yitip gitmişken.
M.Ş
Ağacın altında gölgede dinlenen
ihtiyar bir amca kalkarken ağaçtan
helallik istedi..
Elindeki suyu ağaca döküp gitti!
Sâhi neydi ki incelik, vefa, güzellik...
Kalemimden bugün…1000Kitap
Uzun ölümdü bu
Sahiden öyleydi
Şair söylediğin de alaya almıştım belki de tuhaf gelmiştir bilmiyorum
Ama şimdi idrak edebildim
Yaşam denen akıntıda uzun uzun ölmekten başka bir şey değildi bizimkisi
Yoksa şairle aynı hisleri mi paylaşıyordum ya da yaşamı veyahutta kaygıyı..
Bilemiyorum neydi ortak yanımız..
Her ikimizin de uzun ölüm olduğunu biliyor oluşumuz mu yoksa yaşadıklarımız mı..?
Sahi yaşıyor muyduk biz?
Bulut Hanım✍🏻🌿
Reklam
Reklam