Sude Yamaç
@sahipsizgeceler
Bütün anıları silmek isterim zihnimde ama beni engelliyor o güzel anlar.
3 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Hayatımız dört dörtlük olmadı hiç bir zaman. Ne kaçmayı seçtik ne de direnmeyi belki de. Sorunlar üst üste gelse de o savaş alanında durduk. Gücümüz yoktu elbet ama yenilmeyi göze alarak dimdik durduk. Asla kaçmadık.
İnsanlar gider ve hayatınızda ki rolleri biter. Ya toprak alır onları yada kendi kararları. Gitmek kalana mı zor gidene mi zor sorusunu hissettim bugün iliklerime kadar. Kalana zor çünkü giden zaten kararını kolayı seçerek vermiştir. Kalan çeker bunun cezasını ve bedelini ağır öder. Özlem, kırgınlık belki de nefret. Hepsi biner omuzlara ve seni öyle bir dibe çeker ki nefes dahi aldırmaz.
Günbatımı ve gündoğumunu izlemek seni izlemenin yanında pek bir şey ifade etmiyordu benim dünyamda. Güneşin o parlak renkleri senin gözlerinin yanında hiçlikti sanki. Oluşturduğum kendi dünyamın tek harikasıydın.
Yorulduğumuzu bile belli edemediğimiz bu hayatta tutunduğumuz tek daldır umut. Gözyaşlarının her bir damlasında yeşerir o dal. Mutluluğa adım atmak istediğin her an dallanır budaklanır. Ama öyle bir an gelir ki, birisi çıkar ve o emekle yeşerttiğin dalı kırar atar.
Sadece sorsak mı? Ne hissettiğimizi, nasıl davranmak istediğimizi veya nicelerini kendimize. Her anımızda yeterince nefret kusan insan varken bırakın da kendimize değer verelim. Bunca yok olmanın arasında, iki kaldırım taşının arasından çıkan çiçek gibi umut dolu olalım.