Şaide Bulut
@saideebulut
Ama her şeyin bir zamanı var, çok şafak gördü diye insanın herkesten önce ölmesi gerekmez.
Reklam
İnsan haysiyetine paha biçilemezdi, insan küçük şeylerden vazgeçerek başlardı ve sonunda hayatta anlamı olan her şeyi kaybederdi.
Kitapta beni en çok etkileyen şey, olağanüstü bir durum karşısında insanların birbirine nasıl acımasızlaşabildiğini görmek oldu. Görme yetisini kaybeden insanların kısa sürede düzenlerini tamamen yitirip, birbirlerini görmezden gelmeleri ve hatta zaman zaman zalimce davranmaları gerçekten sarsıcıydı. Bir insanın sadece kendi hayatta kalma isteğiyle başkalarını bu kadar kolay unutabilmesi romanın en ağır tarafıydı. Özellikle açlık, korku ve belirsizlik arttıkça insanların birbirine karşı duyarsızlaşması beni çok düşündürdü.
Ama bütün bu karanlığın içinde beni en çok etkileyen ikinci şey, bir kadının herkesi ayakta tutmasıydı. Doktorun karısı, etrafındaki kaosun içinde hem yol gösterici oldu hem de insanların umudunu tamamen kaybetmesini engelledi. Onun sabrı, dayanıklılığı ve başkalarını koruma isteği neredeyse herkesi hayatta tutan tek güç gibi hissettirdi. Bu yüzden roman bana hem insanlığın en karanlık tarafını hem de bir kişinin bile ne kadar büyük bir fark yaratabileceğini gösterdi.
