Ayağa kalkıp dilenci gibi elimi yağmura uzattım. Birden ağlayasım geldi. Islak topraktan bağırsaklarıma, kendim için değil, bana ait olmayan, daha derin, daha karanlık bir itme yükseliyordu. Panik!
...
Bağırmak istedim; bunun beni hafifleteceğini biliyordum, ama utandım.
"Beni öptüğün ilk anı gözlerim olmadan görmek
Ağladığım zaman sınırsız, duvarlarını etrafıma ördüm.
..."
open.spotify.com/track/5GbVzc6Ex...
~ Sufjan Stevens