Şimdi sevmek tek kanatlı güvercin
Gökyüzü taşımaz yamaçları uçurum günün.
Serseri uçurtmalar uçar yürekte şimdilik bunu dinle
Elinde uzun iplerle sarılmış koşabilirsin gittiği yere.
Bırakabiliyor insan kendini arada bir duvar dibine
Üzerinden geçen gökyüzünün renginin ne önemi var
Eskiden şiirlerin vardı şimdi aklın güvercinde…
Ali İhsan Konuklu
Zaman yalnız bir sızıdır seher vakitlerinde,
Gölgeler uzar, sokak lambaları bıkmışlardır birer birer.
Senin saçların geliyor aklıma, o darmadağın nehir,
Ellerim cebimde, dışarıda teredütlü güneş ışıkları.
Uyanmak şimdi yine seni düşünmek bak,
Defteri açıyor yine şair, taşıdı geldi uzağından akşamları.
Ali İhsan Konuklu
Akşam, o eski kumaş tüccarı,
Sessizce seriyor dükkânına laciverti.
Mürekkep hokkamda kuruyan ömür,
Selamlıyor sokaktan geçen gölgeleri.
Ali İhsan Konuklu
Hançer yarasını çıkarıyorum günden
Bir gülümsemen güneşi bekletiyor
Batarken önceden sağır.
Akşam usul usul bir perde gibi iniyor
Neler çalıyor neler kulağı
İnsan hazır olduğunda böyle, gelsin artık ay ışığı
Yakamoz işte şimdi güzelsin, gel yıldızdan şiir
Sen de in aşağı…
Ali İhsan Konuklu
Gözlerinde bilmediğim bir memleket var
Sınırları çoktan aşka mesafeli
Bir ölmek zamanına bırakılmış son nefes gibi
Kendi kendine bir sürü bilmeceli…
Ali İhsan Konuklu