Ali İhsan Konuklu

Şimdi sevmek tek kanatlı güvercin Gökyüzü taşımaz yamaçları uçurum günün. Serseri uçurtmalar uçar yürekte şimdilik bunu dinle Elinde uzun iplerle sarılmış koşabilirsin gittiği yere. Bırakabiliyor insan kendini arada bir duvar dibine Üzerinden geçen gökyüzünün renginin ne önemi var Eskiden şiirlerin vardı şimdi aklın güvercinde… Ali İhsan Konuklu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Zaman yalnız bir sızıdır seher vakitlerinde, Gölgeler uzar, sokak lambaları bıkmışlardır birer birer. Senin saçların geliyor aklıma, o darmadağın nehir, Ellerim cebimde, dışarıda teredütlü güneş ışıkları. Uyanmak şimdi yine seni düşünmek bak, Defteri açıyor yine şair, taşıdı geldi uzağından akşamları. Ali İhsan Konuklu
Akşam, o eski kumaş tüccarı, Sessizce seriyor dükkânına laciverti. Mürekkep hokkamda kuruyan ömür, Selamlıyor sokaktan geçen gölgeleri. Ali İhsan Konuklu
Hançer yarasını çıkarıyorum günden Bir gülümsemen güneşi bekletiyor Batarken önceden sağır. Akşam usul usul bir perde gibi iniyor Neler çalıyor neler kulağı İnsan hazır olduğunda böyle, gelsin artık ay ışığı Yakamoz işte şimdi güzelsin, gel yıldızdan şiir Sen de in aşağı… Ali İhsan Konuklu
Gözlerinde bilmediğim bir memleket var Sınırları çoktan aşka mesafeli Bir ölmek zamanına bırakılmış son nefes gibi Kendi kendine bir sürü bilmeceli… Ali İhsan Konuklu