Ardından koştuğun sevda dağ rüzgarı
İmkansızı seven bir gül dalı
Şairliğin de yetmez, sesin de
Gitsin peki, hikayesi bir kendi bahar şafağı…
Ali İhsan Konuklu
ellerin neredeydi
aklımı koyacaktım avuçlarına
bir eldiven gibi
unutulmuş bir şiir mısrası gibi
saçlarına takılıp kalmış olacaktı avuçlarım
Ali İhsan Konuklu
Bir gül sarnıcı sanki
Şairin eline uzanan tütsü sevincin,
Birşeyler söylediğinde kendiliğinden
Şarkı, şiir.
Dilsizliği başlamış zamanlara
Güzel şeyler olacak söyleten.
Uzun uzun bakmak
Uzun uzun konuşmak…
Ali İhsan Konuklu
Gözlerin diyorum, güzel gökyüzüydü o yaz
İçinde eski takvimler ve unutulmuş yağmurlar biriken
Sen gülünce gökyüzü bir parça mavi giyerdi
Sakladığım şeyleri çıkardım, ellerimde senin kokun
Yol ayrılırken birbirini bırakmış iki dal gibiydik
Yetişemedik baharlara, başka mevsimlerde olmadı.
Ali İhsan Konuklu