Gözlerin diyorum, güzel gökyüzüydü o yaz
İçinde eski takvimler ve unutulmuş yağmurlar biriken
Sen gülünce gökyüzü bir parça mavi giyerdi
Sakladığım şeyleri çıkardım, ellerimde senin kokun
Yol ayrılırken birbirini bırakmış iki dal gibiydik
Yetişemedik baharlara, başka mevsimlerde olmadı.
Ali İhsan Konuklu
Gözlerinde eski bir yazın kırık tabağı
Gömleğini giyerken ayna buğulu
Sabah, odada unutulmuş bir şapka gibi huysuz
Çay bardağında eriyen o eski sokak sesi
Yüzünü yıkarsın, gece terkeder
Avucunda serçelerin dünkü uykusu
Alıp götürür seni o uzak seslere
Güne başlarsın şiirinde dünlerin kokusu.
Ali İhsan Konuklu
Akşam sessizse hüzünden say
Giydirilmiş bir eskici geçiyor bak ay ışığında
Kolunda omuzunda anılar dediklerimiz
Gerek de duymuyor bağırmıyor da;
Rahatsızız ya hatırlıyoruz, duyuyoruz,
bu işimiz gücümüz…
Ali İhsan Konuklu
Bir kadın vardı yıl 2019
Ben şiirleri kağıt mendillere yazardım yanında
Ve kaybolurlardı bilirdim ki onda
Ütüler geri verirdi en çok da
Kendisine yazılmışların kokuları da olurdu sonra
Şiiri en çok o sevdi, az kaldı o şiirlerden
Az rakı tadı az roka…
Ali İhsan Konuklu