İşte en çok
bunun’çin gideceğim!
Örselerken içimi günler
mutlaka gideceğim!
Çünkü kaçmak isteği
sarıyor beni.
Yeşermesin diye sevda
boğmasın diye sesimi,
işte bunun’çin gövdemi
telaşla tenha
bir dolmuşa
nasıl da atarken…
hep aynı sıkıntıyla
-birkaç şiir daha…
birkaç şiir daha…
-peki ne zaman gideceğim-
Okuduğum ilk Ümit Yaşar kitabı ve aslında benim için biraz hayal kırıklığıydı. Çünkü Ümit Yaşar “her gün seninle”nin şairiydi ve her zaman öyle yazmalıydı. Her zaman öyle yazdığını sanıyordum, yanıldığımı gördüm. Umduğumu bulamadım ama kitabın ilk sayfası her zaman yüzümde bir gülümseme olarak kalacak:
“1958’de Beni Unutma demiştim,
1968’de Seni Unutmam diyorum.”
Yine de diğer kitaplarına şans vermeli çünkü o her şeye rağmen “her gün seninle”nin şairi.
Okumak isteyenlerin kendi kararına bırakıyorum, belki benim bulamadığımı bulurlar.