"Zor zamanlardı...
Odama geçip,kendimi bile kendimden saklayarak ağladığım zamanlardan bahsediyorum.Ağlamak,her zaman rahatlamaktı benim için,çünkü biliyordum ki;ben ağlarken ne kadar rahatlıyorsam,ağlatanlar da bir gün o kadar rahatsızlanacaktı.Düştüm dediğim her yerde,biraz daha ayaktaydım ve tek başıma sildiğim her gözyaşında,ilahi adaleti hatırladım.Şimdi mi? düzeliyor artık bir şeyler ve ben kendime geliyorum.Bu arada,bir şey hatırlatmak istiyorum;onsuz yaşayamam dediğim kim varsa,onlarsız daha bir güzel yaşıyorum.Bu cümleyi benden çok duyacaksınız artık;
İYİLEŞİYORUM..."