Sen Gidersen / Ümit Yaşar Oğuzcan
Sen gidersen sesin gider
Kokun gider yüzün gider
Ay dolanır pusularda
Tenim titrer gecem biter
Sen gidersen yüzün gider
Martı küser baykuş öter
Senden kalan son hatıra
İki damla yaşın gider
Sen gidersen boyun gider
Posun gider sözün gider
Bir şey kopar yüreğimden
Çatılmadık kaşın gider
Sen gidersen kim kıskanır
Kim dolanır pencereme
kimler gelir kimler geçer
Çift kapılı şu hücrede
Sen gidersen sohbet gider
Tadım gider tuzum gider
Dinlediğim her şarkıda
Tel kırılır sazdan düşer
Sen gidersen başkent gider
içim üşür ayaz düşer
İzmir'de Konak meydanı
nazım’a mektup / a l i s a l 2017
sen gittiğinden beri
diz çöktük biz bu topraklarda
ne dört nala koşan oldu
ne bir umut geldi asya’dan
bu zulüm bizim
bilekler kan içinde
ellerimiz uzak birbirine
bu yıkılış bizim
umut sende idi vefa sende
söz sende idi düş sende
kapandı dost kapıları açılmadı bir daha
aldı başını gitti insanın insana kulluğu
bu gidiş bizim
ne bir ağaç gibi hür olduk
ne de ormancasına kardeş
bu ölüm bizim