Kadim Katip
@salihtr
1 Eylül 1995
10 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Stefan Zweig'ın Veda Mektubu
Kitap bir öykü kitabı. İçerisinde 15 düşsel ve yarı gerçek öykü barındırıyor. Öykülerin türleri için bilimkurgu, mizah, belgesel denebilir.
Bu birbirinden bağımsız öyküleri ben pek sevemedim açıkçası. 1 öykü hariç (o da vasatın üstü şeklinde) diğerleri bana hitap etmedi pek maalesef. Tabiki bunlar benim düşüncelerim, belki sizler daha fazla seversiniz okumadan bilemeyiz.
Kitaptaki öykülerin bazıları tamamen kurmaca bazıları gerçek olaylardan esinlenilmiş yarı kurmaca şeklinde. Öyküleri okurken bazıları yarım bırakılmış gibiydi ancak bu kasıtlı yapılmış önsözü okuyunca farkettim. Okurun düş gücüne bırakılmış sanırım.
Son olarak kitaptaki her öykünün başında, ne derece gerçek ve kurgusal olduğunu gösteren küçük bir daire yer alıyor. Bu dairedeki gri bölüm gerçek, beyaz bölüm düşsel oranını simgelemekte.
Aralarında sınırları belirlemek ise yine biz okuyuculara kalmış!
Keyifli okumalar!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hayvan Çiftliği ve Okuma Rehberi
Tuti Kitap'tan çıkan Hayvan Çiftliği ve Okuma Rehberi iki bölümden oluşuyor. Birinci kısımda Hayvan Çiftliği yer almakta. Hemen arkasından bizleri çok kıymetli dört isim karşılamakta:
Prof. Dr. Nevzat Tarhan, Cemalnur Sargut, Prof. Dr. Sinan Canan ve Kemal Öztürk.
Her bir isim kendi zaviyesinden kitap hakkında başlıklar altında düşüncelerini paylaşıyor. Yazdıkları konu başlıklarının hepsini yazmak çok uzun ve gereksiz olabilir o yüzden her isimden üçer konu başlığı paylaşayım merak edenler için:
--Prof. Dr. Nevzat Tarhan
# Bencilliğe Dönüşen bireysellik Çağı
# Kötülüğe Sessiz Kalma Kötülüğü
# 100 Yıllık Varlık İstiyorsanız İnsan Yetiştirin
--Cemalnur Sargut
# Hayvan Çiftliğinde Güç, İman, ve Samimiyet
# Gücü Doğru Yolda Kullanmak Ezeli Nasibe Bağlıdır
# Bize Verilen Gücü Nasıl Kullanıyoruz
-- Prof. Dr. Sinan Canan
# Toplumlara Ayna Tutan Kitap: Hayvan Çiftliği
# Kül Yutturulan Bir Canlı Türüyüz
# Karnı Doyunca Arıza Çıkaran Tek Canlı İnsan
--Kemal Öztürk
# İnsanın İki Büyük İmtihanı
# Cehalet, Sorgulamamak ve Direnmemek
# Otoriter Bir Devlet Kurmak İçin Neler Gerekli
Hayvan Çiftliği
1984 ile birlikte en çok okunan ve okunması da gereken bir Orwell klasiğidir Hayvan Çiftliği. Kitabın halihazırda çok fazla incelemesi olduğundan, tekrara düşmemek için kısa tutacağım.
Ne yazık ki yaşadıklarımız hemen her dönem aynı olduğu için, her zamanın ruhuna uygun, sembolik değerlere sahip ve bu yüzdendir ki ruhu mahiyetinde hala günceldir bana kalırsa Hayvan Çiftliği.
İyi niyetle çıkılan yola, güç ele geçtiğinde nasıl değişildiğini, adaletten nasıl uzaklaşıldığını nefis hikayeleştirmiş Orwell. Tabiki sadece bu kadar değil.
Eser okunduktan sonra o dönemi, eleştirilen "izm"leri vb. olguları öğrenmek, kitap aslında ne demek istiyor, neyi anlatıyoru kavramak için elzem. Kitap gelişigüzel dümdüz okunup geçilirse taşlanan düşünceler, verilmek istenen mesajların yerine ulaşmayacağı ve hakkıyla anlaşılamayacağı kanaatindeyim.
Ezcümle mesajlarını hikaye üzerinden vermek istemiş ve bunu çok iyi başarmış olan Orwell'ı, okuyup, araştırıp öğrenerek istifade etmeli diye düşünüyorum.
Kitaptan bir kaç alıntı ve son!
İyi okumalar!
"Tüm hayvanlar eşittir; ancak bazı hayvanlar, diğerlerinden daha eşittir."
"Özgürlüklerini savunamayanların ödedikleri bedel ağırdır."
KEDER ÜZERİNE BİR NOTHayat ve İnsan
"Babamı öyle çok öyle derin öyle şefkatle seviyordum ki içten içe hep bugünün gelmesinden korkuyordum." Evet kitaptan bir alıntıyla başlamak istedim.
Takvimler 10 Haziran 2020'yi gösterdiğinde yazar koronavirüs sebebiyle hiç beklemediği şekilde babasını kaybediyor. Kardeşinden bu acı haberi alınca çok derinden sarsılıyor, adeta yıkılıyor. Yazarın yas döneminde o yoğun taze acıyla hissettikleri, düşünceleri, hatırladıkları, unuttukları ve yaşadıkları diyebiliriz kitap için.
Ölüm... Buz gibi bir gerçek. Dünya üzerinde insan için daha önemli daha gerçek bir şey yok sanırım. İnsan kendine ve sevdiklerine yakıştıramıyor belki ancak o gün bir gün geliyor istemesekte.
"Sevgi bilinçsizce de olsa kederin size asla dokunmayacağını düşünmek gibi hezeyanlı bir kibrin içine mi sokuyordu insanı?" diye soruyor yazar. Her şey güzelken, henüz sağlıklıyken sanki hep öyle sürecek diye düşünüyoruz. Ancak gördüğümüz üzere hayat her zaman iyiyi güzeli değil ne zaman ne göstereceği çoğu zaman belli olmayan, iyiyi olduğu kadar acıyı da içinde barındıran bir döngü.
İnsan ne kadar güçlü olursa olsun ölüm karşısında zayıftır.
Velhasıl kitap için; babasını kaybeden yazarın, kayıpla derin bir iç hesaplaşması, yalnızlık ve hayal kırıklığını dile getirdiği kişisel iç döküşü denebilir.
Son olarak yazarın 2012 yılında yapmış olduğu "Hepimiz Feminist Olmalıyız" isimli TEDx konuşması mevcut.
Kitaptan bir kaç alıntı ve son.
İyi okumalar!
"Hayatın en kötü günü diye bir şey varmış ve lütfen sevgili evren bundan daha kötüsünü istemiyorum."
"Ölüme hissettiğim yakınlıkla, kendi ölümlülüğümün farkındalığıyla dolu, incelikle işlenmiş güçlü bir ses yazılarımdan dışarı taşıyor."
"Babamdan geçmiş zamanda bahsediyorum ve babamdan geçmiş zamanda bahsettiğime inanamıyorum."