Yüzleşme1000Kitap
Güneşin evrene can verdiğini söylerler. Doğunca bir bakın bakalım , kendisi canlı mı değil mi? Her şey ölü ve her yer cesetlerle dolu. Yalnızca insanlar var ortalıkta dolanan, etraflarını sessizlik kuşatmış, buyurun, bu da dünya işte ! Kim demiş " İnsanlar sevin birbirinizi!" diye! Kimin öğüdü bu? Saatin sarkacı sanki inadına, duygusuzca tıkırdıyor. Gecenin ikisi. Küçücük ayakkabıları yatağının yanında duruyor; onu bekliyor gibiler... Hayır, hayır...her şey bir yana, yarın onu götürdüklerinde ne yaparım ben?
Sayfa 86
Reklam
Olabilecek her şeyi göze alarak böylesi bir zorbalığın karşısında durmak, herhangi bir düelloya girmekten daha çok cesaret ister.
Sayfa 46
"Her zaman gururluydum, her zaman 'ya hep ya hiç' derdim! İşte bu yüzden de ben öyle yarım mutlulukla idare edecek biri değildim, bana mutluluğun yarısı yetmezdi, hepsini istiyordum."
Sayfa 35