Maarifi Nefesler
Zâtı muhterem, gönlümüzün bir danesi Hâdim'ul Fukara Pir-i Sani Feth'ul Muhammed Maarif hazretleri, Oğlu Ali Sabit, torunu Mâârifi Sani olmak üzere Zâtların eser ve hakikatlerinin bir arada nazmen düzenlenerek editöryal çalışma ve araştırmalarla bu mirasa ulaşmamızın vermiş olduğu huzurla şunu söyleyebilirim. Arkadaşlar, Kahraman hocanın dili çok zengin ve dinleyince ya da okuyunca farkını yansıtıyor. Var olsun. Emeği geçen herkesten rabbim razı olsun. İlla Hû!
“Yağmur denizde sefalet oluyor değil mi ?”
Bir sarrafın mücevherleri işlediği , bir bestekarın notalarla raks ettiği gibi romanını dahi şiirsel nakışlarla işleyerek yazan Tanpınar , adeta kelimelerle zamanı durdurmayı başarmış bir sanatkardır. XXyy ,coğrafyamızda çalkantılı ve devrimli günlerdi işte bu dönemde yaşamış olan değerli kalem, Osmanlı’dan Cumhuriyete geçiş sürecinde ki siyasi , kültürel değişimler ile doğu batı arasında ki sancılı sürece bizzat şahit olarak , bunları sadece eserlerinde yazmakla kalmayarak adeta kelimelerle, geçmiş ile geleceği cümlelerde buluşturmuştur.
Bu kıymete değer eserlerinden bir tanesini de biz şanslı okuyucular Mayıs ayında okuyarak ,analiz tahlil ederek bir nebze de olsa edebiyatımızın hafızasını kendi perspektifimizle görme şansına eriştik.
Ben de naçizane kendi paradigmam ve yorumumla bir şeyler söylemek istiyorum.
Elbetteki Yaz Yağmuru kitabını tek bir edebiyat çerçevesinde ele alamam çünkü kültürel birikimi ve çok yönlü bir yazar olması nedeniyle ( yazar,şair,denemeyazarı,siyasetçi,akademisyen vs.) kaleminden çıkan şaheser ,bir çok perspektiften açıklanmaya değer.
Edebi metin özelliğiyle şiirsel ,estetik açıdan bir cerrahın titizliğiyle kaleme alınmış her bir hikaye hem gözleri hem de ruhu doyurmakta böylelikle onun eserlerinin sadece okunmadığını hissedildiğine de şahit oluruz . Türkçeye kattığı senfoni tadında ki kelimelerin bezenmesi, düşünce dünyamıza bıraktığı izlerle eşine az rastlanan ,dimağlarımızda tat bırakmış Türk edebiyatının en zarif ve en derin sanatkarlarından biridir dersek mübalağ etmiş olmayız değil mi ? ( Burada kendimi Bridgerton’ da ki lady Whistledown gibi hissettim )
Yine tarihi bilgisi ve bilinci bunun yanında kendisinin de yaşanan değişim ve dönüşüme tanık olması neticesinde eserlerine
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Savaş gibi görünmeyen savaş.1000Kitap
Kargalar izliyorlar. Herhangi bir eylemde bulunmuyor ve sadece gözlemliyorlar etraflarındakini. Kötülüğün olduğu yerde baş gösteriyor ve sadece izliyorlar.
Büyük Irmaklardan Bile kitabı; küçük olayların nasıl büyük değişiklikler yaratabileceğini, savaşın görünürde savaş olmadan da yaşanabileceğini ve tanımların nasıl yıkıcı olabileceğini anlatan başarılı bir roman.
Kitabın başında ada yaşaması huzurlu bir yer. Farklılıklar önemsenmiyor. Güzel-çirkin pek de umursanmayan kavramlar. İnsan, insan olduğu için insan. Herkes kendine özgü. Dibâcede de yazdığı gibi: "Herkes kendi rengindeydi. (...) Bir şeyin ne olduğunu başka bir şeyden hareketle anlatmak mümkün değildi. Her şey kendisiydi." Sonrasında adaya Zedeler geliyor. Kitapta bir süre daha bir sorun çıkmıyor. Zedeler de insan çünkü ve insan, insan olduğu için insan. Karakterler yardımcı bile oluyorlar Zedelere. Ancak sayı arttıkça tek tük rahatsızlıklar çıkıyor. Hala çok değil ama. Asıl sorunlar Yüksek Ülkenin müdahalesi ile başlıyor.
Kitabın başında adada hiç karga yok. Karakterler karga nedir tam bilmiyorlar bile. Ancak Yüksek Ülkenin müdahaleleri ile kargalar da görünmeye başlıyor. Kitap ilerledikçe kargaların sayısı da artıyor. Kötülük yayıldıkça kargalar da yayılıyor. Hatta sonda her tarafı kaplıyorlar. Kötülüğe bir katkı sağlamıyorlar; ancak durdurmuyorlar da, sadece gözlemliyorlar. Bu yönden ana karakterimizi, anlatıcımız Yamuk'u andırıyorlar. Yamuk, doğrudan bir etki sağlamıyor kitaptaki olaylara. Sivri Adamlar geldiğinde karşı çıkmıyor onlara. Yanlarına gidip konuşacağında bile yanında hep birileri oluyor. Karşı çıkmaya çalışacağında bu, bir kaç sahne ileriye gitmiyor. Yamuk gözlemliyor, uyum sağlıyor. Çevresinde kim varsa ona uyuyor. Zedeler geliyor; kimi zaman zedelere yardım ediyor, kimi zaman onlarla sohbet
Akhilleus'un Şarkısı, bildiğimiz o sert, kaslı ve kusursuz "yarı tanrı" imajını yıkıp, arkasındaki kırılgan insanı önümüze koyan sıcacık bir kitap.Kitabın en güzel yanı, hikayeyi Akhilleus’un değil, onun gölgesinde büyüyen sürgün prens Patroklos’un gözünden dinlemek. Bu sayede karşımızda sadece savaşan bir makine değil; müziği seven, gülen, hata yapan ve aşık olan bir Akhilleus buluyoruz.
Çelimsiz ve babasının gözünden düşmüş Patroklos, saraydan sürülür ve Akhilleus’un babasının krallığına sığınır. Burada yolları kesişir.Akhilleus, herkes ondan uzak dururken Patroklos’u seçer. Centaur Kheiron’un yanında, doğanın içinde birlikte büyürler ve aralarında derin bir bağ, bir aşk filizlenir.Troya Savaşı patlak verdiğinde, Akhilleus’un önünde iki seçenek vardır: Ya uzun ama silik bir ömür sürecek ya da Troya’da savaşıp genç yaşta ölecek ama adı ölümsüz olacaktır. Akhilleus şanı seçer.Patroklos sevgilisini korumak için onunla savaşa gider. Ancak kaderden kaçılmaz; savaşın vahşeti, Akhilleus’un kibri ve aralarındaki o büyük sevgi, onları adım adım mitolojinin en can yakıcı sonuna doğru sürükler.
Kitap antik dönemi o kadar canlı ve samimi anlatıyor ki, tarih veya mitoloji bilgisine hiç gerek kalmıyor. Kendinizi bir anda o dönemin saraylarında, kumsallarında buluyorsunuz.
Akhilleus’un tanrısal kibri ile Patroklos’un insani merhameti arasındaki denge çok iyi işlenmiş. Akhilleus’un savaştaki acımasızlığına kızarken, Patroklos’un yanındaki çocuksu haline içiniz ısınıyor.
Kitaptaki ilişki sadece romantik bir bağ değil; birbirinin ruhunu tamamlama hikayesi. Madeline Miller bunu hiç ajite etmeden, son derece zarif ve asil bir dille aktarmış.
Hikayenin sonunu (mitolojiden dolayı) bilerek okusanız bile, son 50 sayfada gözyaşlarınızı tutmak neredeyse imkansız. Kitap bittiğinde
Gazi Osman Paşa1000Kitap
Çoğu okur veya tarihe meraklı hatta tarihe ilgisi olmayan kişiler de Plevne Kahramanı denilince akıllarına gelen kişinin Gazi Osman Paşa olduğunu bilir. Hatta belki de çoğumuz bu Plevne’nin bir zafer olduğunu sanırız aslında bir yenilgiden, kahramanca bir yenilgi mutlaka, ibaret olduğunu bilmeden. Hatta Plevne’nin 93 Harbi gibi imparatorluğunun belini kıran bir hezimetin sadece bir cephesi olduğunu bile bilmeyen çoktur. İşte ‘Şanı Büyük Osman Paşa’ 93 Harbi’nde Plevne’de Ruslara karşı kahramanca -ama gerçek anlamda kahramanca- bir mücadelenin komutanıydı. Öyle ki Rusların üstün askerî sayısına rağmen toplamda üç büyük taarruzu püskürtmeyi başarmış ve bizzat Rus Çarı’nın cepheye gelmesine sebep olmuştu.
Lojistik imkansızlıklar ve kuşatma altında yetersiz mühimmat sonucu cepheyi yarmaya çalışan Osman Paşa, yaralanarak teslim olmak zorunda kalmış ve kahramanlığı bizzat Rus Çarı tarafından da takdir edilmişti.
Hayatının geri kalanını dönemin padişahı Sultan II. Abdülhamid’in yanıbaşında kimi bakış açısına göre çok prestijli kimisine göre ise göz hapsi sayılabilecek bir konumda geçirmişti. Efsaneliği ölümünden sonra da sürmüş ve bugüne kadar gelmiş Gazi Osman Paşa.
Kitap hacim olarak kısa fakat Gazi Osman Paşa’yı okura tam olarak tanıtabilecek kadar yeterli bir çalışma olmuş. Herkese tavsiye ederim.
Büyük Hükümdar1000Kitap
Peygamber Efendimizin hadisine Mazhar olan, Orta çağı katayıp Yeni Çağı açan, Avrupa'da büyük bir korku hissettiren, Türk-İslam dünyasında yeri hiçbir zaman doldurulamayan Büyük Hükümdar olan Gazi Murad oğlu Sultan Mehmed-i Sanî Hazretlerinin Diplomat,Hatip,Dindar,Adil,Çevreci,Cengaver,Teşkilatçı,Nüktedan,Şair,İlim ve Fikir Adamı,Mühendis Fatih,İnsan Fatih,Batılı Gözüyle Fatih cihetinden kısa ama etkili bir üslupla kaleme alınan bir eserdir. Yazar şükranlarımı sunuyorum.
İstifadeli okumalar.