elma kokusuyla
çocukların ölmediği vakitlerdi
bir gözlerine dalardım
bir de gökyüzüne
/.
ecnebi fısıltılarla gelip kalbimi yoklardı aşk
asi gülüşündeki kudretten bihaber
sönük bir Davut yıldızıydı saçların
ve ellerin arka bahçesi Babil'in
suyun hüznünü yontan bir düşperestin
nârında bordo güller açardı
tılsımını yitirmiş bir 'yoldaş türküsünde'
hançerin tadını almamıştım henüz
bileklerimde kararan kan
işçi grevlerinde atılan slogan
'yaşasın tam bağımsız katliam '
//
herkes gibi yoruldu benimde çelikten ellerim
sabrımı törpüleyecek bir zaman dilimi yok
ahraz şarkıları dilime dolayıp
ne-tan -yahu
h'itler bile güler halime
ay az göstersin yüzünü hele
bir düğüm peydah olur ölümüme